inapoi in Berlin
... din Szczecin!
Oricat de iunie ar fi fost, era totusi trecut de miezul noptii si prea frig ca sa astept autocarul afara. Asa ca m-am dus putin in partea opusa, in statia de tren. Urmatoarele trenuri n-aveau sa soseasca decat peste vreo patru ore conform display-ului de acolo, dar sala de asteptare nu era goala. Mi-era teama ca as putea sa adorm si sa pierd autocarul, sa raman pierduta intr-un oras necunoscut, in conditiile in care nu intelegeam absolut deloc limba locului... dar nu s-a intamplat asta.